Głębokie lawendowe cienie modelują twarz tego unoszącego się ducha, jakby właśnie wyłonił się z chłodnej, jesiennej mgły. Jego spiralny ogon zwęża się do delikatnego punktu, naśladując płynny ruch dymu unoszącego się w nieruchomym pomieszczeniu. Ta zjawa niesie ze sobą aurę cichej melancholii, zamieniając tradycyjne nawiedzone miejsca na miękką, refleksyjną ciszę. Posiadanie takiego dzieła daje cichą satysfakcję z trzymania fragmentu nocy, który jest całkowicie wyjątkowy i osobisty.